1.HALK: HALK’I TANIMLAMAK ÇETİN BİR SORUNDUR. BU AD, BİRBİRİNDEN FARKLI SAYILABİLECEK KAVRAMLARI BELİRTMEK İÇİN KULLANILMAKTADIR. HERŞEYDEN ÖNCE BAZEN “HALK” İLE “MİLLET-ULUS” KAVRAMLARI BİRBİRİNE DENK SAYILMAKTADIR: “BELLİ VEYA FARKLI KÖKENDEN GELEN VE ARALARINDA TARİH VE KÜLTÜR BİRLİĞİ BULUNAN BİRARADA YAŞAMA İSTEĞİ İLE HAYATLARINI SÜRDÜREN BİR TOPLUM” TANIMI HALK KAVRAMINI KARŞILAMAKLA BİRLİKTE, HEMEN ANLAYACAĞINIZ GİBİ, MİLLET KAVRAMINI DA BELİRTMEKTEDİR. BU DURUMDA HALK KELİMESİNE GEREK YOKTUR. MİLLET VEYA ULUS ADLARI HALK YERİNE GEÇEBİLİR. O ZAMAN “HALKÇILIK”A DA GEREK KALMAZ. MİLLİYETÇİLİK DEYİMİ BU KAVRAM İÇİN DE KULLANILABİLİR. HALBUKİ “MİLLET”TEN AYRI BİR “HALK” KAVRAMI VARDIR. İŞTE BUNU TANIMLAMAK ZORUNLULUĞUNDAN KAYNAKLANMAKTADIR;

BAZEN “TOPLUMU YÖNETENLER DIŞINDA KALAN BÜTÜN BİREYLER”; BAZEN “BİR BÜYÜK TOPLULUK İÇİNDE KÜLTÜR VE KÖKEN ÖZELLİKLERİ BULUNANLAR”; KİMİ ZAMAN “BELLİ BİR KÜLTÜR DÜZEYİNE YÜKSELMİŞ TOPLUMLARDA BU DÜZEYİ BULAMAMIŞ ÇEŞİTLİ TABAKALAR” HALK KAVRAMI İÇİNE SOKULUR. BU KARŞIKLIĞA SON VEREBİLMEK İÇİN DAHA BİLİMSEL BİR TANIM ÜZERİNDE DURMAK GEREKİR: İLKÖNCE HALK’I “BİR ÜLKEDE YAŞAYAN BÜTÜN YURTTAŞLARIN OLUŞTURDUĞU TOPLULUK” OLARAK TANIMLAYACAĞIZ. HEMEN ARDINDAN DA MİLLET İLE HALK ARASINDAKİ FARKI BELİRTECEĞİZ. MİLLET SOMUTTAN ÇOK, SOYUT BİR KAVRAMDIR. MİLLET BİRARADA YAŞAMA İSTEĞİ İLE YAŞAYAN İNSANLARIN OLUŞTURDUĞU, MANEVİ YÖNÜ AĞIR BASAN BİR TOPLULUKTUR. “MİLLET”, BİREYLERİN BİRARADA YAŞAMA İRADELERİNİN İÇİÇE GEÇİP KAYNAŞMASINDAN OLUŞUR. HALK İSE, SOMUT BİR KAVRAMDIR. MİLLETİ OLUŞTURAN BİREYLERİN ÇEŞİTLİ TABAKALARA MENSUP OLDUKLARI BELLİDİR. İŞTE HALK DENİLDİĞİ ZAMAN, BELKİ MİLLETİN ÜZERİNDEKİ MANEVİ ÖRTÜNÜN KALDIRILMASI İLE ORTAYA ÇIKAN, YURTTAŞLARIN ÇEŞİTLİ KESİMLERİNİ GÖSTEREN BİR TABLO AKLA GELİR. BAŞKA BİR DEYİŞLE, MİLLETİ OLUŞTURAN İNSANLARIN SOMUT BİR BİÇİMDE GÖRÜLMESİ İLE BELİREN TOPLULUK HALKTIR. BÖYLECE MİLLET VE HALK KAVRAMLARI ARASINDAKİ GERÇEKTEN İNCE FARK BELİRTİLMİŞ OLUR.

HALKÇILIĞA GELİNCE; BU KAVRAM ÜZERİNDE GENİŞ KAPSAMLI ARAŞTIRMALAR YAPILMAMIŞTIR. ANCAK, ÖZELLİKLE XIX. YÜZYILDAN İTİBAREN BÖYLE BİR KAVRAM TANINMIŞ VE ÇEŞİTLİ TOPLUMLARDA BİRBİTİNDEN AYRI KAVRAM TANINMIŞ VE ÇEŞİTLİ TOPLUMLARDA BİRBİRİNDEN AYRI SAYILACAK UYGULAMALARA GEÇİLMİŞTİR. BU FARKLI UYGULAMALARA RAĞMEN HALKÇILIĞIN BAZI ORTAK NOKTALARI OLDUĞU DA SÖYLENEBİLİR: KANUN KARŞISINDA EŞİTLİK, ULUSAL EGEMENLİK GİBİ.

1789 YILINDAN İTİBAREN GELİŞEN BÜYÜK FRANSIZ İHTİLALİNİN DÜNYAYA SAÇTIĞI PEK ÇOK DÜŞÜNCE AKIMI VE UYGULAMALAR ARASINDA BU İKİ DÜŞÜNCEDE VARDI. BÖYLECE, HALKÇILIK UYGULAMALARININ BU ÖNEMLİ TARİHSEL OLAY SONUNDA DOĞUP YAYILDIĞINI KABUL ETMEK YERİNDE OLUR.

2. TÜRKİYE’DE HALKÇILIK:

TÜRKİYE’DE HALKÇILIĞI İNCELERKEN İLK ÖNCE, BU KAVRAMIN TÜRKİYE’DE ORTAYA ÇIKTIĞI TARİHSEL DÖNEMLERİ DE BELİRTMEKTE YARAR VARDIR. ÖRNEĞİN; TÜRK TOPLUMUNDA YUTTAŞLARIN HUKUK BAKIMINDAN DURUMLARI NASILDI? OSMANLI TOPLUMUNDA “HALK” NE ANLAMA GELİYORDU? VE HALKÇILIK ÇABALARI NASIL BAŞLADI? GİBİ SORULARI ÇOĞALTABİLİRİZ. AMA BU SORULARIN CEVABINI DA OSMANLI DÖNEMİNDE HALKÇILIĞI İNCELEYEREK ORTAYA ÇIKARABİLİRİZ.

OSMANLI DÖNEMİNDE HALKÇILIK :

ÇOK UZUN BİR SÜRE, XIX. YÜZYIL ORTALARINA DEĞİN, OSMANLI DEVLETİNDE BELİRTTİĞİMİZ BİÇİMDE BİR HALKÇILIK UYGULAMASI BULUNDUĞUNU İLERİ SÜRMEK ZORDUR. OSMANLI İMPARATORLUĞUNDA ULUSAL EGEMENLİĞE DAYALI BİR HALK YÖNETİMİ HİÇBİR ZAMAN MEVCUT OLMADIĞI GİBİ, EŞİTLİK İLKESİ DE XIX. YÜZYIL ORTALARINA KADAR, KAĞIT ÜSTÜNDE BİLE YAZILI BİR BELGE GERÇEKLEŞTİRİLMİŞ DEĞİLDİ.

TOPLUMU OLUŞTURAN BİREYLER ARASINDA HUKUK BAKIMINDAN EŞİTSİZLİK OLMASI XIX. YÜZYIL BAŞLARINA KADAR HEMEN HER YERDE VARDI. BATIDAN ÖRNEK VERELİM; AVRUPA’DA SOYLULAR (ASİLLER, ARİSTOKRATLAR) İLE PAPAZLAR AYRICALIKLI İDİLER. DEVLETİN ÜST YÖNETİCİLİK YERLERİNE GELMEK SOYLULARIN HAKKI İDİ. AYRICA SOYLULAR VE PAPAZLAR VERGİ DE VERMEZLERDİ. BUNA KARŞILIK DEVLETİN HEMEN BÜTÜN YÜKÜNÜ SOYLULAR İLE PAPAZLAR DIŞINDA KALANLAR ÇEKERLER, BÜYÜK BİR EŞİTSİZLİK ALTINDA EZİLİRLERDİ. FRANSIZ İHTİLALİ İLE BU DURUM ÖNCE FRANSA’DA SONRA DA AVRUPA’DA SONA ERMİŞTİ.

OSMANLI DEVLETİ’NDE İSE BİR “SOYLULAR” SINIFI YOKTU. BU, TÜRK TOPLUMUNUN ÇOK GÜZEL BİR GELENEĞİDİR. FAKAT TOPLUMDA BAŞKA FARKLILIKLAR VARDI. VATANDAŞLAR, MÜSLÜMANLAR VE MÜSLÜMAN OLMAYANLAR OLMAK ÜZERE İKİYE AYRILIRDI. DEVLET HİZMETLERİNE GİRME MÜSLÜMANLARA AİTTİ. SAYILARI MİLYONLARI BULAN MÜSLÜMAN OLMAYANLARIN İSE BÖYLE BİR HAKKI YOKTU. ONLAR AYRICA DAHA FAZLA VERGİ VERİRLERDİ. MÜSLÜMANLAR İÇİNDE İSE YÖNETİCİLERLE DİN BİLGİNLERİ (ULEMA) AYRICALIKLI İDİLER. VERGİ VERMEZLERDİ. BUNA KARŞILIK YÖNETİCİLER PADİŞAHIN KULU SAYILDIĞINDAN CANLARI VE MALLARI GÜVENSİZLİK İÇİNDE İDİ. DEMEK Kİ, OSMANLI VATANDAŞLARI ARASINDA HUKUK AÇISINDAN TAM BİR EŞİTSİZLİK VARDI. ÖTE YANDAN, YÖNETİCİLER İLE ULEMA BİR SEÇKİNLER ZÜMRESİ OLUŞTURDUĞUNDAN, KENDİLERİNİN AYRICALIĞINI BELİRTMEK İÇİN GERİDE KALAN İNSANLARA “HALK” ADINI TAKMIŞLARDI. KENDİLERİNİ DİĞER İNSANLARDAN AYIRMAK İÇİN BU YOLU SEÇMİŞLERDİ Kİ BÖYLECE ONLARDAN AYRILMIŞLARDI. DİVAN EDEBİYATI SEÇKİNLERİN UĞRAŞISI İDİ. SADE BİR TÜRKÇE İLE YAZAN ŞAİRLERE “AVAMİ”, YANİ “HALKTAN” DERLERDİ. HALK, SEÇKİNLERİN ALTINDA, ONLARA DENK OLMAYAN BİR GRUP OLUŞTURUYORDU.

XIX. YÜZYILIN ORTALARINA DOĞRU İLAN EDİLEN TANZİMAT VE İSLAHAT FERMANLARININ ETKİSİ İLE TOPLUM ÜYELERİ ARASINDA HUKUK EŞİTSİZLİĞİ BİR ÖLÇÜDE YUMUŞADI.

AMA, “SEÇKİNLERLE” “HALK” ARASINDAKİ FARK SÜRÜYORDU. BUNU ORTADAN KALDIRMAYA ÇALIŞANLAR, ÖNCE EDEBİYAT ALANINDA SONRA DA POLİTİKA ALANINDA ETKİLİ OLMUŞLARDIR.

İLKÖNCE, EDEBİYATTA DİLİN SADELEŞEREK HIZLA DİVAN EDEBİYATINDAN KOPMASI HALKÇILIĞIN İLK BELİRTİLERİ SAYILIR. BU DA GENÇ MİLLİYETÇİLERİN ESERİ İDİ. AMA BU YENİLİĞE KARŞI DİRENENLER DE OLMUŞTUR.

SEÇKİN İLE HALK ARASINDAKİ FARKIN BU KADAR ÇABA İLE ORTADAN KALKMASI MÜMKÜN DEĞİLDİ. ESAS HALKI DA SEÇKİNLERİN DÜZEYİNE GETİRME TEDBİRLERİ ALMAK, ÖTE UANDAN SEÇKİNLERİ DE HALKIN DERTLERİYLE YAKINDAN VE GÖNÜLDEN UĞRAŞMAYA YÖNLENDİRMEK GEREKTİ. İŞTE, OSMANLI DÖNEMİNİN SONLARINA DOĞRU BELİREN GERÇEKÇİ EDEBİYAT AKIMI BU İŞİN ÖNCÜSÜ OLDU.

BU, SEÇKİN-HALK İKİLİĞİNİN TAM OLARAK KALDIRILMASI, ULUSAL EGEMENLİĞİ SAĞLANMASI, YANİ HALKIN KENDİNİ YÖNETİR DURUMA GELMESİ İLE MÜMKÜNDÜ. BU DA ANCAK ULUSAL KURTULUŞ SAVAŞI ARASINDA GERÇEKLEŞME YOLUNA GİRECEKTİR.

TÜRKİYE CUMHURİYETİNDE HALKÇILIK :

ULUSAL KURTULUŞ SAVAŞI BAŞLARKEN MUSTAFA KEMAL PAŞA’NIN TEMEL DÜŞÜNCESİ ŞU OLMUŞTUR;

MUSTAFA KEMAL PAŞA’YA GÖRE BÜYÜK MÜCADELEYİ KAZANMANIN TEK ŞARTI VARDI: SAVAŞI HALKA İNDİRMEK, ONU DAVA İÇİN KAZANMAK. BU DA ANCAK TEK YOLLA GERÇEKLEŞEBİLİRDİ. MİLLET EGEMENLİĞİNE DAYALI YENİ BİR DEVLET KURARAK. İŞTE TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ 23 NİSAN 1920 GÜNÜ AÇILDIĞINDAN İTİBAREN DOĞRUDAN DOĞRUYA HALKA DAYANMIŞ, HALKIN MUTLULUĞUNU KENDİNE HEDEF OLARAK ALMIŞTIR.

18 EYLÜL 1920 TARİHLİ ÜNLÜ BİLDİRİSİNDE TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ ŞÖYLE DİYORDU: “HALKIN HEP İÇİNDE BULUNDUĞU SEFALETİN SEBEBLERİNİ KALDIRARAK, YERİNE KALKINMA VE MUTLULUK GETİRMEK MECLİS’İN EN BAŞ AMACIDIR.” BÖYLECE TÜRKİYE BİYÜK MİLLET MECLİSİ HALKIN İÇİNDEN ÇIKTIĞI BİLİNCİNE VARMIŞTIR. BİRKAÇ YIL ÖNCESİNE KADAR HALK KAVRAMINI BÖYLESİNE GENİŞLETMEK DÜŞÜNÜLMEZDİ BİLE.

ZAFER KAZANILDIKTAN SONRA DA BU İLKEYE SIKI SIKIYA SARINILMIŞTIR. BÜYÜK ÖNDER MUSTAFA KEMAL PAŞA’NIN BELİRLEDİĞİ YOLLARDAN BİRİ OLAN HALKÇILIK İLKESİNİN GELİŞTİRİLMESİNE ÇABA HARCANMIŞ VE TÜRK HALKINI BİR BÜTÜN, AYRICALIKSIZ BİREYLERDAN OLUŞAN TAM BİRLİK DURUMA GETİRMEK İÇİN ÇALIŞILMIŞTIR. BÜTÜN BU ÇALIŞMALARA ÖRNEK OLAN, ATATÜRK’ÜN DÜŞÜNCELERİDİR. BU NEDENLE, O’NUN HALKÇILIK ANLAYIŞINI GÖRMEK GEREKİR.

ULUSAL EGEMENLİK VE ATATÜRK :

ULUSAL BAĞIMSIZLIK SAVAŞININ ANAYASASI MUSTAFA KEMAL’İN “HAKİMİYET KAYITSIZ ŞARTSIZ MİLLETE AİTTİR” SÖZÜNDE ÖZETLENİR. BU CÜMLEDEN KAYNAKLANMAYAN HER MADDE VE KANUN MUSTAFA KEMAL’İN KURMUŞ OLDUĞU DEVLETİN DIŞINA DÜŞER. CUMHURİYET İNKILAPLARI BU MADDENİN IŞIĞI ALTINDA DEĞERLENDİRİLMELİ; DEVLETİN TÜRÜ, KAYNAĞI VE AMAÇLARI BU MADDEDEN ÇIKARILMALIDIR.

CUMHURİYET KAVRAMI MUSTAFA KEMAL’İN BAĞIMSIZLIK SAVAŞININ YÜREĞİNE YERLEŞTİRDİĞİ BU SÖZLE YENİ BİR ANLAM KAZANIR. HER TÜRLÜ SINIF, ZÜMRE EGEMENLİĞİNİ DIŞATDA BIRAKIR. HİÇBİR KUVVET, NE DEVLETİ KOLAY ALABİLİR VE NE DE ONA RAKİP VEYA KARŞI KOYABİLİR. TÜRKİYE’NİN İÇİNE DÜŞTÜĞÜ BUNALIMLI YILLARDA; “HAKİMİYET KAYITSIZ ŞARTSIZ MİLLETİNDİR” İLKESİNİN BU TEK MADDENİN, BİLEREK VEYA BİLMEYEREK SONRADAN DEĞİŞTİRİLEN ANAYASALARIN MADDELERİ ARASINDA BİR SIĞINTI BİÇİMİNE SOKULMASININ PAYI VARDIR. HEM ATATÜRKÇÜ OLMAK, HEM DE O’NUN ADINI HER YERDE SÖMÜRÜ KONUSU YAPMAK VE FAKAT TÜRKİYE CUMHURİYETİNİN YÜREĞİNE YERLEŞTİRDİĞİ “HAKİMİYET KAYITSIZ ŞARTSIZ MİLLETİNDİR” SÖZÜNÜ KAPI ARALIĞINDA BIRAKMAK OLMAZ.

MUSTAFA KEMAL İÇİN ÖNEMLİ OLAN HALK DEVLETİNİN EGEMENLİĞİDİR. ONCA CUMHURİYET VE İNKILAPLARININ BİR BÖLÜMÜ HİLAFET VE SALTANATA KARŞI BİR ANTİTEZ OLARAK ELE ALINMIŞTIR. ÇÜNKÜ BİR SOYUN DEVLETE EGEMEN OLMASI “HAKİMİYET KAYITSIZ ŞARTSIZ MİLLETİNDİR” PRENSİBİNE AYKIRIDIR. BU CÜMLE AYNI ZAMANDA HİLAFET VE SALTANATIN ÇEVRESİNDE YAPILANMIŞ BÜTÜN KURUM VE DEĞERLERİ DE HEDEF ALIR. ATATÜRK İNKILAPLARINA BU AÇIDAN BAKTIĞIMIZ ZAMAN ÖNÜMÜZE YEPYENİ BİR UFUK AÇILIR. NSDIL BİR ÜLKEDE İKİ HÜKÜMDAR OLAMAZSA, EGEMENLİĞİN DE BÖLÜNEMEYECEĞİ DÜŞÜNCESİ MUSTAFA KEMAL’İN ŞAŞMAZ VE SARSILMAZ ÖNGÖRÜSÜNÜN SARSMAZ VE SARSILMAZ ANA ÇIKIŞ NOKTASIYDI. BUNUN BATIDAKİ “GENEL İRADE” VE “HALK İRADESİ” KAVRAMLARIYLA VE BATI BURJUVA DEMOKRASİSİ UYGULAMALARI İLE İLGİSİ OLMADIĞI GİBİ, BİZDEKİ MEŞRUTİYET ANAYASALARI İLE DE BİR BAĞLANRISI YOKTUR. MUSTAFA KEMAL BU KONUNUN TAM BİLİNCİNE SAHİPTİR.

HALK EGEMENLİĞİNİN ANLAMI :

BATIDA HALKIN EGEMENLİĞİ FİKRİ KURAMSALDIR (TEORİKTİR) VE POLİTİKA FELSEFESİNİN BİR DİSİPLİNİDİR. MUSTAFA KEMAL’DE İSE EGEMENLİK, KURAMSAL DEĞİL, UYGULAMA VE GERÇEKTİR. SİYASAL DEĞİL TOPLUMSAL ÖZÜ ALAN BİR KAVRAMDIR. CUMHURİYET İSE REJİMLE İLGİLİ BİR SORUNDUR. BATIDA CUMHURİYET KAVRAMI BURJUVA SINIFININ NE AMACI NE DE VAROLMA KOŞULU İDİ.

ONLAR İÇİN ÖNEMLİ OLAN HANGİ REJİM BİÇİMİ OLURSA OLSUN SİYASAL YÖNETİMİ ELE GEÇİRMEK VE ONU KENDİ SÖMÜRÜLERİNİN ÖZGÜN BİR ARACI HALİNE GETİRMEKTİ. 1789 FRANSIZ İHTİLALİ BÜTÜN TOPLUMSAL SINIFLARIN KATILDIĞI VE YÖNETİMİ ELİNDE TUTAN SOYLU SINIFIN ALAŞAĞI EDİLDİĞİ ORTAK BİR İDEAL İDİ. BURJUVA SINIFI YÖNETİME GELEBİLMEK İÇİN İŞÇİ VE KÖYLÜ SINIFLARINI ÖZGÜRLÜK EŞİTLİK, KARDEŞLİK SLOGANLARININ TUZAĞINA DÜŞÜRMÜŞTÜ. KRAL OLMUŞ-OLMAMIŞ, KALMIŞ-KALMAMIŞ, ONLARIN UMRUNDA DEĞİLDİ. ONLARIN AMACI KRALIN SİYASAL GÜCÜNÜ BÖLMEK VE PARLAMENTO ARACILIĞI İLE DÜNYA PAZARLARINI ELE GEÇİRECEK YENİ BİR SİYASAL GÜCÜ GERÇEKLEŞTİRMEKTİ. BU BULANIK DÜZENİN MEŞRULUĞUNU SAĞLAMAK İÇİN ALDATILAN İŞÇİ VE KÖYLÜ SINIFLARININ AĞZINA "“EMOKRASİ"”LAFI BATIDAKİ KAVGA NE HALKIN EGEMENLİĞİ, GENEL İRADE SORUNU VE NE DE CUMHURİYET REJİMİ KAVGASI OLMUŞTUR. BUNLARIN YERİNE SINIFLAR ARASI DENGEYİ SAĞLAMAK ANLAMINA PARLAMENTO VE DEMOKRASİ KAVRAMI ALMIŞTIR. EGEMENLİĞİN KAYITSIZ KOŞULSUZ HALKTA OLDUĞU VE HALK İRADESİ GİBİ SÖZCÜKLER BUNLARIN KURAMINI YAPAN ROASSESU GİBİ FİLOZOFLARIN KİTAPLARINDA, BURJUVA DEMOKRASİLERİ İÇİN GEREKTİĞİNDE BAŞVURULAN BİR DÜŞÜNCE FANTAZİSİ OLMAKTAN ÖTEYE GİDEMEMİŞTİ. İŞİN İLGİNÇ YÖNÜ FRANSIZ DEVRİMİNDE CUMHURİYET DİYE BİR KAVRAMIN DEVRİM SLOGANLARI ARASINDA BULUNMAYIŞIDIR. FRANSIZ HALK DÜŞÜNCESİNDE CUMHURİYETÇİLİK KAVRAMININ GELİŞMESİNİ İNCELEYEN BİR FRANSIZ YAZARI “1790 YILLARINDA CUMHURİYETÇİ BİR EYLEM ASLA SÖZKONUSU DEĞİLDİ” DER. VE “İLK CUMHURİYET” ADLI BİR PARTİ KURANLAR HAKKINDA ŞU DİKKATE DEĞER BİLGİLERİ VERİR. “BİR KADIN YAZAR, YÜKSEK ÖĞRENİM YAPMIŞ BİR KİŞİ İLE BİR AVUKAT VE BİRKAÇ SERÜVEN MERAKLISINDAN İBARET OLAN CUMHURİYETÇİ PARTİNİN XVI. LUİ’NİN KAÇMASINDAN SONRA POPÜLER BİR DEĞER KAZANDIĞINI SÖYLER.” “VE BÖYLECE İLK DEFA ÜLKENİN KRALSIZ DA YÖNETİLEBİLECEĞİ DÜŞÜNCESİNİN HALKTA YAYGINLIK KAZANDIĞINI” İLERİ SÜRER.

GENEL İRADE, DEMOKRASİ VE CUMHURİYET KAVRAMLARININ YENİ ÇAĞDA EN BÜYÜK KURAMCILARINDAN BİRİ OLAN ROUSSEAU, GERÇEKTEBATI DEMOKRASİLERİNDE VE CUMHURİYET İDARELERİNDE ASLA YERİ OLMYAN ONLARIN YÖNETİM VE ANLAYIŞ BİÇİMLERİNDE TERS DÜŞEN BİR İSİMDİR. ROUSSEAU’NUN “GENEL İRADE”’Sİ YERİNİ OY ÇOĞUNLUĞUNA BIRAKMIŞTIR. BURJUVA SINIFINI EGEMEN KILAN PARLAMENTERİZMİN ADINA DA DEMOKRASİ DENİLMİŞTİR. ROUSSEAU’NUN DÜŞLEDİĞİ DEMOKRASİ İSE, KENDİSİNİN DEYİMİ İLE “TANRILARDAN İBARET BİR ULUS OLSA İDİ DEMOKRASİ MÜMKÜN OLURDU.” SÖZÜNDE ANLATIMINI BULAN SINIFSIZ BİR DEMOKRASİDİR. SOSYAL SINIFLARIN BİR ARADA VARLIĞINI SÜRDÜRDÜĞÜ BİR TOPLUMDA (Kİ OY MEKANİZMASI SİYASAL PARTİLER ARACILIĞI İLE İŞLER.) GENEL İRADENİN, TOPLUM VEYA ULUS İRADESİNİN GERÇEKLEŞMESİNİ AKIL DIŞI GÖRÜR ROUSSEAU.

GERÇEKTE ROUSSEAU’NUN GENEL İRADE KAVRAMI, GENEL İRADENİN DEVREDİLMEYECEĞİ SAVI BİR ANLAMDA ATATÜRK’ÜN “EGEMENLİK KAYITSIZ ŞARTSIZ MİLLETİNDİR” SÖZÜNDE TOPLUMSAL BİR İÇERİKLİK KAZANIR. ÇÜNKÜ, ROUSSEAU “DEVLET İÇİNDE KENDİSİNİ DEVELET HALİNE GETİREN HER TÜRLÜ SINIF BİRLİK, DERNEK VE ÇIKAR GRUPLARI KALDIRILMALIDIR” DER. ONUN DÜŞLEDİĞİ DEVLETİN AMACI, “DEVLET BENİM” DİYEN HİÇBİR ÖZEL ÖRGÜTÜN VE GRUBUN OLMAMASINI SAĞLAMKTIR. HALK İRADESİNİ SAĞLIKLI OLARAK GERÇEKLEŞTİRMEK VE ONUN SÖMÜRÜLMESİNE OLANAK BIRAKMAMAK İÇİN, ROUSSEAU, ŞÖYLE BİR DÜŞÜNCE İLERİ SÜRER: “SEÇENLER İLE SEÇİLENLER ÖRGÜTSÜZ BİREYLER OLARAK, BİRBİRİNİN KARŞISINDA BULUNURSA, OY VERİLİRKEN ÖZEL ÇIKARLAR KENDİLİĞİNDEN KALKMIŞ OLUR.” “ÖZEL ÇIKAR”LARA OLANAK SAĞLANMADIĞI ZAMAN “GELENEK ÇIKAR” DÜŞÜNCESİ KENDİLİĞİNDEN MEYDANA GELİR.

GENEL İRADENİN MEMURLARI OLAN ADAYLAR TEK BAŞINA, BAĞIMSIZ DEĞİL DE SINIFLARIN YA DA PARTİLERİN ADINA HAREKET EDECEK OLURLARSA, KAÇINILMAK İSTENEN TEHLİKE BAŞGÖSTERİR. O ZAMAN, VERİLEN OYLAR İSTENİLEN SONUCA ULAŞAMAZ. ZİRA ÖZEL BİR SINIF YA DA ZÜMRENİN ÇIKARLARI “GENEL İRADE” ADINA ÇOĞUNLUK KAZANMIŞ OLUR. BU DURUM DIŞARDA KALANLARIN VE ÇOĞUNLUK KAZANMAYANLARIN DÜŞÜNCELERİNİ İÇERMEZ. BAŞKA BİR DEYİMLE “GENEL İRADE”NİN YERİNE ÇOĞUNLUĞUN İRADESİ GEÇER.

KUSKUSUZ ROUSSEAU NU DÜŞÜNCELERİNİ ORTAYA ATARKEN, ÇAĞININ TOPLUMSAL VE EKONOMİK GERÇEKLERİNİ DÜŞÜNMEMEKTEDİR. TOPLUMU TEKER TEKER BİREYSEL İRADELERİN TOPLAMI OLARAK GÖRMEKTEDİR. ROUSSEAU, “TOPLUM SÖZLEŞMESİ” ADLI ESERİNDE MUSTAFA KEMAL PAŞA’NIN DEYİMİYLE BİR BUNALIMA DÜŞMEKTEDİR. “GENEL İRADE”NİN SEÇEN İLE SEÇİLENLERİN BİRBİRİNİ TANIDIĞI ŞEHİR DEVLETLERİNDE ANCAK GERÇEKLEŞECEĞİNİ SÖYLEMEKLE BİR ÇÖZÜM YOLU BULMAYA ÇALIŞMAKTADIR. VE SINIFSIZ. ÖZEL MÜLKİYETSİZ BİR TOPLUMU GELECEKTE DEĞİL, GEÇMİŞTE, İLKELLİĞE DÖNMEKTE ARAMAKTADIR. “İNSANLAR ARASINDAKİ EŞİTSİZLİĞİN KAYNAĞI” ADLI YAPITINDA “BİR TOPRAK PARÇASINI ÇİTLE ÇEVİRİP BU BENİMDİR” DENDİĞİ ANDA “İNSANLIĞIN DRAMI BAŞLAMIŞTIR” DİYEN ROUSSEAU ÇİTİ SÖKECEĞİ YERDE ÇİTİN DİKENLERİNE TAKILARAK BİLİM VE SANATLARDAKİ GELİŞMENİN İNSANLIĞI MUTSUZLUĞA SÜRÜKLEDİĞİNİ YANA YAKILA SÖYLEMEKLE YETİNİR. VE “HALK İRADESİ” KAVRAMININ GERİSİNDE BÖYLE BİR KARAMSARLIK YATAR.